Palyaçoluk

SELAMİ · 10-08-2009, 18:56

Ara sıra bir palyaço görünür şenlik meydanında. Bilinen, sevilen bir palyaço. Kıpkırmızı burnu yuvarlak, makyajı oldukça abartılı. Elinde rengarenk balonlar, üstünde rengarenk bir elbise…Bilindik haller ve bilindik tavırlar… Hep gülen, hep güldüren, hep oynayan, hep zıplayan…
siteadi.com - Palyaçoluk Büyük ve kaba ayakkabılarıyla bir o tarafa bir bu tarafa koşuşturup dururken, kendi alemini çoktan unutmuş gibi görünüyor. Bir oyun oynadığı çok uzaklardan belli oluyor. Fakat; oynadığı oyunun başrollerini çoktan başkalarına kaptırmış. Kendi belki bir figüran, belki de bir gölgelik… Ne oynadığının da farkında değil çok defa. Çünkü oynadığı hep başkalarının hayatları. Başka yüzler var etrafında tanımadığı. Başka adlar var etrafında çağırdığında, anlamlandıramadığı. Bir de başka aşklar var tabii, görür görmez unutmaya çalıştığı.
Odasında bırakıp çıktığı hayallerini, umutlarını, yaşanmışlıklarını, tekrar zihnine yerleştirdiği evine vardığında, dost gördüğü aynasının önünde bulur kendini. Bir pamuk, en fazla makyaj silen bir krem, yeterlidir şimdilik ona. Tüm yaşanmışlıklarını beyaz pamuğun tenine deyişiyle siliverir. Ama sanki sildiği ikinci bir kendisidir.
Aynada henüz temizlenmiş yüzüne bakması birkaç dakikasını alır her iş dönüşü. Başından sıyırdığı büyük peruğu elindeyken, yine arkaya yatmış saçlarını düzeltmek için hiç uğraşmaz. Kim olduğunu sorgular, belki kaçıncı kez. İki damla süzülür, göz pınarlarından aşağı. Taşıvermiş duygularını dizginlemek mümkün değil. Sağ eli bir ara sol yanına gidiverir. Bir kırıklık vardır orda. Hisseder. Bir kalp vardır orda. Herkesin sahip olduğu gibi bir kalp. O da merhamet eder, o da sever, o da sevilir. Bunu her defasında hatırlamak yeniden acıtsa da yüreğini, kalbinin vuruşlarını hissetmek az da olsa sevinç verir ona. Kimse bilmese de, kimse farkında olmasa da, yine de apaçık bir gerçek belirir zihninde. Kalbim var benimde, hem de çok zaman acıyan bir kalbim var… Kalpsiz değilim ben… Duygusuz değilim… Dışarıda gülerim, evime gider ağlarım… Tıpkı binlercesi gibiyim bende. Söylenmemiş dertlerim var. Çektiğim sıkıntılar var… İnsanlar da öyle yapmıyor mu ki? Dışarıda attıkları şen kahkahalarının ardında, maskeli yüzleri yok mudur onlarında? Onlarda dışarıda gülerler, evlerine gidip ağlarlar…
Öyleyse, böyle bir detayın farkında olan palyaçoya göre, belki herkes bir palyaçodur. Öyle ya, mutluluk maskelerimizin altındaki hüzünlerimiz, bizi dışardan bakıldığında hep bir palyaço eyliyordur. Belki de bu yüzden, farkında olmadan, en çok oynadığımız oyunun adıdır palyaçoluk…

Halbuki, Palyaço;
Bir insandır aslında , görünüşte duygusu olmadığı sanılan,
Bir insandır aslında , bir çok insanın yaptığı gibi dışarıda coşturan,
Bir insandır aslında , hep mutlu sanılan, ama evine gidip dertlerine ağlayan…

Bizimse…
Bir maskedir aslında yüzümüzdeki ifade, derinlerdeki çığlıklarımızı susturan.
Bir alaydır aslında dudaklarımızdaki gülüş, ta kulaklarımıza dek varan.
Renksiz bir elbisedir aslında hayatımız, dışarıdan imrenilerek bakılan,
Bir oyundur aslında oynadığımız, hiç kendimiz olmayan,
Bir oyundur aslında oynadığımız, bir çoklarımızın oynadığı bile anlaşılmayan,
Bir oyundur aslında oynadığımız, adı palyaçoluk olan…

aLıNtI

Gürol · 10-08-2009, 20:38

Zaten bana gördüğüm tüm paLyaçoLarın yüzLeri hep hüzünLü geLmiştir....

TeşekkürLer SeLami güzeL bir yazı !

Adali · 22-08-2010, 16:41

Paylaşımınız için teşekkür ederim. Bir insanın palyaço olması o insanı alçatmaz; tersine yüceltir... Bende Palyoça için ayrı bir yazı paylaşayım;

Adamın biri çok mutsuzmuş. Hiç bir fıkra, espri, herhangi komik bir şey onu asla güldürmüyormuş. Bu durum artık iyice canını sıkmaya başlamış ve bir gün doktora gitmeye karar vermiş.

Doktora gidip derdini anlatmış. Adamı dinleyen doktor,bir dizi testlere tabi tutmuş..sonuçlar eline ulaştığında,adamın hiçbir hastalığı olmadığını anlamış.bu işten bir şey anlamadığını söyleyen doktor,adamı başka bir doktora göndermiş…
Ne yazık ki orada da derdine çare bulamayan adam,duyduğu bütün doktorları dolaşmış…sonuçlar hep aynı çıkmış…gittiği bütün doktorlar bir rahatsızlığı olmadığını ve bir şey yapamayacaklarını söylüyormuş…

böylece uzun bir zaman geçmiş…gülmeyi beceremeyen adam,çaresiz kalmış..sonunda ilk gittiği doktora tekrar gitmeye karar vermiş…tekrar geldiğini ve bu derdine bir çare bulmasını istemiş…doktor ona;fiziksel bir rahatsızlığı olmadığını bu işi psikolojik olarak çözme yoluna gitmeleri gerektiğini söylemiş….-senden öncede böyle hastalara denk geldim…benim işimde çok yorucu ,çok stresli,ama ben bunun çaresini buldum..demiş devam etmiş; -her yıl bu mevsimde meydana bir sirk kuruluyor,o sirkte akşamları bir palyaço çıkıyor….muhteşem bir şey ne kadar stresli,sinirli olursam olayım o palyaçoyu izlerken gülmekten karnım ağrıyor…bütün sinirimi unutup mutlu bir şekilde evime gidiyorum demiş…
-sana bir tavsiyem var,gel beni dinle bu akşam sende o palyaçoyu izlemeye git,bak göreceksin yıllardır gülememenin acısını çıkarıp çok güleceksin demiş…Gülemeyen adam cevap vermiş;-doktor bey ! O PALYAÇO BENİM !..

İşte BöYLE çoğu zaman bir maske vardır yüzünde ben ve benim gibilerin.Bir maske ki hep gülümseyen ,her dakika çevresine gülücükler saçan,ve maskenin sahte tebessümüne aldanarak kendininde etrafındakileri mutlu etmeye güldürmesine sebep olan yalancı bir maske.Gece olur yatağına yatarsın,çıkarırısın maskeni ve yatağının sağ tarafındaki aynaya döner bakarsın.Gözlerin maske altında ağlamaktan kızarmıştır,yüzünse maskenin inadına sarkmış ve umutsuz bir ifade ile sana bakmaktadır..Ve sabah olur yine maskeni takarsın....

Ağlayan palyaço hikayesidir benimde hikayem...Mutlu umutlu neşeli bir hikaye değil belki ama anlamlıdır verdiği mesaj...

Kaynak: Forumbaku.net

[Bu Linki Görüntüleyebilmeniz İçin Üye Olmanız Gerekiyor. ]sitesinden alıntıdır.

10-08-2009, 18:56	#1
SELAMİ Dost Üyelik tarihi: Jul 2009 Mesajlar: 268 Tesekkür: 559 166 mesajina 489 kez tesekkür edildi	Palyaçoluk Ara sıra bir palyaço görünür şenlik meydanında. Bilinen, sevilen bir palyaço. Kıpkırmızı burnu yuvarlak, makyajı oldukça abartılı. Elinde rengarenk balonlar, üstünde rengarenk bir elbise…Bilindik haller ve bilindik tavırlar… Hep gülen, hep güldüren, hep oynayan, hep zıplayan… siteadi.com - Palyaçoluk Büyük ve kaba ayakkabılarıyla bir o tarafa bir bu tarafa koşuşturup dururken, kendi alemini çoktan unutmuş gibi görünüyor. Bir oyun oynadığı çok uzaklardan belli oluyor. Fakat; oynadığı oyunun başrollerini çoktan başkalarına kaptırmış. Kendi belki bir figüran, belki de bir gölgelik… Ne oynadığının da farkında değil çok defa. Çünkü oynadığı hep başkalarının hayatları. Başka yüzler var etrafında tanımadığı. Başka adlar var etrafında çağırdığında, anlamlandıramadığı. Bir de başka aşklar var tabii, görür görmez unutmaya çalıştığı. Odasında bırakıp çıktığı hayallerini, umutlarını, yaşanmışlıklarını, tekrar zihnine yerleştirdiği evine vardığında, dost gördüğü aynasının önünde bulur kendini. Bir pamuk, en fazla makyaj silen bir krem, yeterlidir şimdilik ona. Tüm yaşanmışlıklarını beyaz pamuğun tenine deyişiyle siliverir. Ama sanki sildiği ikinci bir kendisidir. Aynada henüz temizlenmiş yüzüne bakması birkaç dakikasını alır her iş dönüşü. Başından sıyırdığı büyük peruğu elindeyken, yine arkaya yatmış saçlarını düzeltmek için hiç uğraşmaz. Kim olduğunu sorgular, belki kaçıncı kez. İki damla süzülür, göz pınarlarından aşağı. Taşıvermiş duygularını dizginlemek mümkün değil. Sağ eli bir ara sol yanına gidiverir. Bir kırıklık vardır orda. Hisseder. Bir kalp vardır orda. Herkesin sahip olduğu gibi bir kalp. O da merhamet eder, o da sever, o da sevilir. Bunu her defasında hatırlamak yeniden acıtsa da yüreğini, kalbinin vuruşlarını hissetmek az da olsa sevinç verir ona. Kimse bilmese de, kimse farkında olmasa da, yine de apaçık bir gerçek belirir zihninde. Kalbim var benimde, hem de çok zaman acıyan bir kalbim var… Kalpsiz değilim ben… Duygusuz değilim… Dışarıda gülerim, evime gider ağlarım… Tıpkı binlercesi gibiyim bende. Söylenmemiş dertlerim var. Çektiğim sıkıntılar var… İnsanlar da öyle yapmıyor mu ki? Dışarıda attıkları şen kahkahalarının ardında, maskeli yüzleri yok mudur onlarında? Onlarda dışarıda gülerler, evlerine gidip ağlarlar… Öyleyse, böyle bir detayın farkında olan palyaçoya göre, belki herkes bir palyaçodur. Öyle ya, mutluluk maskelerimizin altındaki hüzünlerimiz, bizi dışardan bakıldığında hep bir palyaço eyliyordur. Belki de bu yüzden, farkında olmadan, en çok oynadığımız oyunun adıdır palyaçoluk… Halbuki, Palyaço; Bir insandır aslında , görünüşte duygusu olmadığı sanılan, Bir insandır aslında , bir çok insanın yaptığı gibi dışarıda coşturan, Bir insandır aslında , hep mutlu sanılan, ama evine gidip dertlerine ağlayan… Bizimse… Bir maskedir aslında yüzümüzdeki ifade, derinlerdeki çığlıklarımızı susturan. Bir alaydır aslında dudaklarımızdaki gülüş, ta kulaklarımıza dek varan. Renksiz bir elbisedir aslında hayatımız, dışarıdan imrenilerek bakılan, Bir oyundur aslında oynadığımız, hiç kendimiz olmayan, Bir oyundur aslında oynadığımız, bir çoklarımızın oynadığı bile anlaşılmayan, Bir oyundur aslında oynadığımız, adı palyaçoluk olan… aLıNtI Paylas __________________ Kavganın ortasında yapayalnız kalsan da Yılgınlığa kapılıp köreltme yüreğini Sen tarihin oğlusun yaşadın onbin yıldır Yitirip inancını kaybetme direncini Spartaküs`ün köle ordusunda neferdin Paris barikatında umut oldun direndin Afrika`da zenciydin, Panço Villa`yla köylü Ernesto`yla Castro`nun bağımsız Küba düşü...

Seçenekler	Arama
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder	Arama: Gelişmiş Arama Yap
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

10-08-2009, 20:38	#2
Gürol Dost Üyelik tarihi: Feb 2009 Mesajlar: 2.030 Tesekkür: 11 3 mesajina 51 kez tesekkür edildi	Zaten bana gördüğüm tüm paLyaçoLarın yüzLeri hep hüzünLü geLmiştir.... TeşekkürLer SeLami güzeL bir yazı !

22-08-2010, 16:41	#3
Adali Dost Üyelik tarihi: Aug 2010 Bulunduğu yer: Alice'in Diyarı Mesajlar: 138 Tesekkür: 111 90 mesajina 237 kez tesekkür edildi	Paylaşımınız için teşekkür ederim. Bir insanın palyaço olması o insanı alçatmaz; tersine yüceltir... Bende Palyoça için ayrı bir yazı paylaşayım; Adamın biri çok mutsuzmuş. Hiç bir fıkra, espri, herhangi komik bir şey onu asla güldürmüyormuş. Bu durum artık iyice canını sıkmaya başlamış ve bir gün doktora gitmeye karar vermiş. Doktora gidip derdini anlatmış. Adamı dinleyen doktor,bir dizi testlere tabi tutmuş..sonuçlar eline ulaştığında,adamın hiçbir hastalığı olmadığını anlamış.bu işten bir şey anlamadığını söyleyen doktor,adamı başka bir doktora göndermiş… Ne yazık ki orada da derdine çare bulamayan adam,duyduğu bütün doktorları dolaşmış…sonuçlar hep aynı çıkmış…gittiği bütün doktorlar bir rahatsızlığı olmadığını ve bir şey yapamayacaklarını söylüyormuş… böylece uzun bir zaman geçmiş…gülmeyi beceremeyen adam,çaresiz kalmış..sonunda ilk gittiği doktora tekrar gitmeye karar vermiş…tekrar geldiğini ve bu derdine bir çare bulmasını istemiş…doktor ona;fiziksel bir rahatsızlığı olmadığını bu işi psikolojik olarak çözme yoluna gitmeleri gerektiğini söylemiş….-senden öncede böyle hastalara denk geldim…benim işimde çok yorucu ,çok stresli,ama ben bunun çaresini buldum..demiş devam etmiş; -her yıl bu mevsimde meydana bir sirk kuruluyor,o sirkte akşamları bir palyaço çıkıyor….muhteşem bir şey ne kadar stresli,sinirli olursam olayım o palyaçoyu izlerken gülmekten karnım ağrıyor…bütün sinirimi unutup mutlu bir şekilde evime gidiyorum demiş… -sana bir tavsiyem var,gel beni dinle bu akşam sende o palyaçoyu izlemeye git,bak göreceksin yıllardır gülememenin acısını çıkarıp çok güleceksin demiş…Gülemeyen adam cevap vermiş;-doktor bey ! O PALYAÇO BENİM !.. İşte BöYLE çoğu zaman bir maske vardır yüzünde ben ve benim gibilerin.Bir maske ki hep gülümseyen ,her dakika çevresine gülücükler saçan,ve maskenin sahte tebessümüne aldanarak kendininde etrafındakileri mutlu etmeye güldürmesine sebep olan yalancı bir maske.Gece olur yatağına yatarsın,çıkarırısın maskeni ve yatağının sağ tarafındaki aynaya döner bakarsın.Gözlerin maske altında ağlamaktan kızarmıştır,yüzünse maskenin inadına sarkmış ve umutsuz bir ifade ile sana bakmaktadır..Ve sabah olur yine maskeni takarsın.... Ağlayan palyaço hikayesidir benimde hikayem...Mutlu umutlu neşeli bir hikaye değil belki ama anlamlıdır verdiği mesaj... Kaynak: Forumbaku.net [Bu Linki Görüntüleyebilmeniz İçin Üye Olmanız Gerekiyor. ]sitesinden alıntıdır.